Immaterieel erfgoed

  • De Franse gastronomie

    De Franse gastronomie

    © Jean François Tripelon-Jarry

Immaterieel erfgoed

Naast het materiële erfgoed heeft de UNESCO ook een lijst met immaterieel erfgoed. Het immaterieel erfgoed bestaat uit tradities, gebruiken en gewoontes die mensen zo belangrijk vinden, dat deze niet verloren mogen gaan. Voor Frankrijk staan onder andere op de lijst het Cantu in Paghjella uit Corsica, wat een eeuwenoude a capella zang voor mannen is. De Franse rijkunst binnen de paardensport staat ook op de lijst, evenals de Tracé-traditie, wat een vorm van ontwerptekenen is in de vakwerkbouw. Een speciale vermelding gaat uit naar de Franse gastronomie, waarmee Frankrijk het eerste enigste land ter wereld is die met een gastronomische vermelding op de lijst voorkomt. Volgens de UNESCO is de Franse gastronomie veel meer dan het eten en drinken zelf, ‘het is een traditioneel sociaal gebeuren, bestemd om samen de belangrijkste gebeurtenissen te vieren, zoals een trouwerij, geboorte, verjaardag, behaald succes of een weerzien’. Daarbij draagt de Franse keuken bij aan een gezamenlijke identiteit en culturele diversiteit. Van het bij elkaar zijn, het kopen van goede producten en het proeven tot de indeling van de maaltijden (aperitief, entree, toetje), het hoort er allemaal bij. Ook is de Franse keuken zeer open voor geuren en smaken van buitenaf waardoor de Franse gastronomie enorm divers is en verschilt per gebied en regio. Hieronder nog wat voorbeelden van immaterieel erfgoed in Frankrijk.

Aubusson tapijt
Dit bijzondere soort tapijt uit Aubusson wordt vaak geproduceerd als wand/ vloerkleed of bedekking van meubels. Doordat er handgekleurde garen en een lissier voor het weven worden gebruikt duurt het produceren van de tapijten erg lang en worden ze kostbaar. Als u ze wilt bewonderen kunt u het plaatsje Aubusson bezoeken, en als u daar niet in de buurt bent zijn er ook nog een paar te bewonderen in het Grobet-Labadié museum in Marseille.

Maloya dans en zang
Deze speciale dans en muziek van het eiland Réunion maakt iedereen aan het swingen. Het is ontstaan tijdens de slavernij periode op het eiland, waarbij de slaven samen de Maloya uitvonden op de suikerplantages. Maloya ontwikkelt zich ook, waar het eerst met koor en trommels werd gespeeld zijn er tegenwoordig ook invloeden van de djembé, synthesizers en drums.

Naaldkant van Alencon
Vanaf de 17e eeuw werd Alencon beroemd om haar naaldkant waarbij gebruik wordt gemaakt van naald en speciale linnendraad. Het naaldwerk is erg beroemd en onder andere te bezichtigen in diverse musea in Alencon en Argentan. Zelfs in deze tijd wordt deze oude traditie voortgezet in een nationaal atelier in Alencon waar de werksters ijverig werken om het beste kant te produceren.

Compagnonnage
De compagnonnage is een soort gilden stelsel waarbij jongeren de fijne kneepjes van een bepaalde ambacht leren. Denk bijvoorbeeld aan ambachten als smid, bakker, slager en elektricien. Door deze
traditie sterft het oude ambacht niet uit en worden de specialiteiten doorgegeven van generatie op generatie. Traditie is ook vooral om bij verschillende meesters door heel Frankrijk te leren zodat de leerlingen het beste van alle verschillende meesters meekrijgt. Als u dit met eigen ogen wil bekijken dan kan dat in het compagnonnage museum in Tours.

Fest-Noz festiviteiten
Dit is een feestelijke gelegenheid waarbij er traditionele Bretonse dansen worden uitgevoerd. Samen met gezang of instrumentele muziek is dit altijd een groot feest in Bretagne en is het ook nog eens een goeie manier om te integreren in deze regio. Er vinden per jaar meer dan 1000 van deze festiviteiten plaats met verschillende aantallen bezoekers. Het is voor de regio nog echt een traditie die van hun is maar buitenstaanders zijn ook van harte welkom om de voeten van de vloer te gooien.

Bron: UNESCO