Lorraine: Verdun, epicentrum van de veldslagen in Lorraine aan de 3 grenzen

  • Fort de Vaux

    Fort de Vaux

    © CDT meuse-m-pe

  • Centre Mondial de la Paix_05.2011

    Centre Mondial de la Paix_05.2011

    © B. Barbier_CRT Lorraine

  • Ossuaire de Douaumont

    Ossuaire de Douaumont

    © Guillaume Ramon

  • Montsec_10.2009

    Montsec_10.2009

    © Michel PETIT

  • Fort de Douaumont

    Fort de Douaumont

    © Guillaume Ramon

Lorraine: Verdun, epicentrum van de veldslagen in Lorraine aan de 3 grenzen verdun fr

Verdun is een wereldwijd bekende naam en een symbool voor de verschrikkelijke veldslagen die Lorraine hebben geteisterd tijdens de Eerste Wereldoorlog. Van augustus 1914 tot november 1918 heeft hier bloed gevloeid en stierven er honderdduizenden mensen. Van het Massief van de Vogezen, het enige bergfront in Frankrijk, tot Verdun via het geannexeerde Metz en het Frans gebleven Nancy, behield Lorraine de littekens van de Grote Oorlog. Dit zwaar geteisterde land is vandaag een uitzonderlijk conservatorium van sites en overblijfselen, getuigen van de gevechten die er plaats vonden.

Het begin van de gevechten

In Lorraine heeft het conflict een specifiek karakter vanwege de geografische situatie en de annexatie van Metz en het departement van de Moselle, die Duits grondgebied waren van 1870 tot 1918, een gevolg van de Frans-Pruisische oorlog van 1870. Nog voor de bloedige gevechten van Verdun, bevochten Fransen en Duitsers elkaar al vanaf 1914 in het Massief van de Vogezen en rond Nancy. De slag van Le Grand Couronné omvat de gevechten van Lunéville en Le Léomont, niet ver van Nancy. Nadat hij op één nacht 8 keer van kamp veranderde, konden de Fransen de Heuvel definitief innemen en behaalden zo hun eerste overwinning van de Grote Oorlog. De gevechten van Le Grand Couronné en meer bepaald in het bos van Bois-le-Prêtre waren zo gewelddadig dat de Duitsers het bos ‘Witwenwald’ (woud van de weduwen) noemden en de Franse soldaten de ‘wolven’ van het Bois-le-Prêtre, vanwege hun hardnekkigheid.


Verdun - Meuse, een streek beladen met geschiedenis

Vanaf september 1914 probeerden de Duitsers Verdun te omsingelen en maakten een belangrijke bres in de Franse verdediging. Men noemde deze bres de Saillant van Saint-Mihiel, en hij strekte zich uit van Les Eparges, via Saint-Mihiel tot Pont-à-Mousson. De heuveltop van Les Eparges behield de littekens van de verschrikkelijke gevechten van 1915. Deze sector omvatte de Tranchée de la Calonne, waar gemobiliseerde schrijvers zoals Jean Giono en Alain Fournier elkaar ontmoetten.

Verdun eerde zijn devies ‘On ne passe pas’ (zij komen er niet door) tijdens de gevechten van 1916. 300 dagen en 300 nachten van onophoudelijke gevechten, 300.000 doden en vermisten, 400.000 Franse en Duitse gewonden, 9 dorpen van de kaart geveegd... dat heeft van deze frontale confrontatie de meest moorddadige uit de geschiedenis gemaakt. 17 naties hebben na de oorlog hulde gebracht aan de stad en hem benoemd tot ‘Hoofdstad van de Grote Oorlog’.

De slagvelden van Verdun vormen een uniek erfgoed in de wereld, vanwege de authenticiteit van de vele overblijfselen en sites. Een ervan is het Fort van Douaumont, het sleutelstuk van de verdedigingsgordel rond de stad Verdun en het Fort van Vaux, symbool van het heroïsme van de soldaten van Verdun.

De ondergrondse Citadel van Verdun, een echte stad in de buik van de aarde, waar 2.000 mannen konden schuilen en leven, heeft een grote rol gespeeld tijdens de veldslag van 1916. In november 1920 werd daar de ‘Onbekende Soldaat’ aangeduid, die zou rusten onder de Arc de Triomphe in Parijs.

In de Argonne, een belangrijk centrum van de mijnenoorlog, is de Butte de Vauquois het beste voorbeeld van de aanleg van ondergrondse complexen waarin soldaten leefden. De goede staat van deze site maakt haar tot een van de meest interessante van Lorraine. De Duitsers legden er de Kaiser Tunnel aan, uitgerust met stroomgeneratoren en een veldhospitaal.

Een andere emblematische naam, dit keer achter het front, is de ‘Voie Sacrée’, een strategische route die Bar-le-Duc verbindt met Verdun. Deze vitale logistieke verkeersader naar Verdun kreeg zijn naam na de oorlog van de schrijver Maurice Barrès. Tijdens de oorlog passeerde (gemiddeld) om de 13 seconden een voertuig langs deze weg. Aan Duitse zijde lag in het achterland van het front de Batterij van Duzey, waar zich de ‘Lange Max’, een scheepskanon van bijna 20 ton bevond, die obussen van 380 mm ongeveer 45 km ver kon schieten. Men ontdekt er tevens kamp Marguerre, een rustplaats voor Duitse soldaten die ook gebruikt werd voor opslag en de fabricatie van beton.

De herinnering levendig houden

Naast de vele begraafplaatsen bestaan verschillende herinneringssites in Lorraine. Zoals het Wereldcentrum voor de Vrede, de Vrijheden en de Rechten van de Mens, gevestigd in het prestigieuze bisschoppelijk paleis van Verdun, symbool van de Frans-Duitse verzoening en motor van de Europese constructie.

Inderdaad, als echo op de gesprekken tussen De Gaulle en Adenauer in 1958, bezegelde de handdruk Kohl – Mitterrand in 1984 de toenadering tussen Frankrijk en Duitsland, de 2 pijlers van de Europese Unie. Het centrum biedt een uitgebreid programma van tijdelijke tentoonstellingen met een artistiek of historisch karakter, als complement aan de bezoeken aan de slagvelden.

Het Monument van de Overwinning en de Soldaten van Verdun is ieder jaar het toneel van een ceremonie in het kader van de wapenstilstand en de keuze van de Onbekende Soldaat. Op de slagvelden herdenkt het Memoriaal van Verdun uit 1967, opgericht onder bescherming van de oud-strijder Maurice Genevoix, de beroemdste veldslag van de Grote Oorlog. Na belangrijke renovatiewerken zal de site in november 2015 opnieuw open gaan.

Vlakbij worden de niet-geïdentificeerde resten van 130.000 Franse en Duitse soldaten bewaard in het Ossuarium van Douaumont.

De loopgraaf van de bajonetten, een monument dat gebouwd werd door een Amerikaanse mecenas, is geïnspireerd op de legende over Franse soldaten die levend en rechtopstaand bedolven werden onder de opspattende aarde in hun loopgraaf tijdens een hevig bombardement.

Als herinnering aan de Amerikaanse betrokkenheid in de Grote oorlog, hebben de Verenigde Staten, in 1932 het Amerikaanse Monument van de Butte de Montsec opgericht. Het herdenkt het offensief van het 1e Amerikaanse leger in september 1918 en de gevechten die plaats vonden tot de wapenstilstand. De Butte de Montsec biedt een prachtig panorama van het meer van Madine en de Côtes de Meuse.

Overigens is de Amerikaanse militaire begraafplaats van Romagne sous Montfaucon met zijn 14.246 kruisen, de grootste Amerikaanse necropool in Europa. Het zijn de soldaten die gevochten hebben voor de bevrijding van de sector Meuse-Argonne die er begraven liggen. De Amerikaanse toren van Montfaucon in de Argonne, werd opgericht door de Commissie voor Amerikaanse oorlogsmonumenten, ter herdenking van de 28.000 Amerikanen die gevochten hebben voor de inname  van de heuvel van Montfaucon op 26 en 27 september 1918. Dat was de grootste veldslag uit de Amerikaanse geschiedenis van die tijd.

Related videos

 
 

Sponsored videos